Projekty na własnym serwerze: Plane w praktyce

W poprzednim odcinku tej serii opisałem n8n, czyli automat, który łączy programy na moim serwerze. Zapowiedziałem w nim też narzędzie do prowadzenia projektów, z którego n8n przenosi nowe projekty do programu do rozliczania czasu pracy. Tym narzędziem jest Plane (otwiera się w nowej karcie). Można je zainstalować na własnym serwerze albo korzystać z niego jako z usługi w chmurze jego twórców. Prowadzę w nim projekty własne i projekty klientów, od pierwszego zadania do odbioru gotowej pracy.

W tym artykule opisuję, jak z niego korzystam, co zastępuje i gdzie są jego granice. Nie podaję nazw projektów, adresu serwera ani ustawień, bo z takich szczegółów dałoby się odtworzyć moje zaplecze techniczne i dowiedzieć się, nad czym pracuję dla klientów.

Jak zbudowany jest projekt w Plane

Podstawą jest karta zadania. Karta ma tytuł, opis, osobę odpowiedzialną, termin i etap, na którym zadanie się znajduje, na przykład „do zrobienia”, „w toku” albo „gotowe”. Karty można wyświetlić na pięć sposobów: w postaci listy, tablicy z kolumnami według etapów, kalendarza, tabeli przypominającej arkusz kalkulacyjny albo osi czasu. Pod każdą kartą można prowadzić rozmowę w komentarzach, a historia zmian pokazuje, kto i kiedy przestawił zadanie na kolejny etap.

(powiększ)

Większy projekt pomagają uporządkować cykle i moduły. Cykl to wyznaczony okres pracy, na przykład dwa tygodnie. Wykres cyklu pokazuje, ile zadań zostało do wykonania przed końcem cyklu. Moduł zbiera w jednym miejscu zadania dotyczące wybranej części projektu, na przykład podstrony albo integracji z innym programem. W Plane można też pisać dokumenty z opisem projektu i zapisywać filtry, które pokazują tylko potrzebne karty.

Plane jako miejsce, w którym zlecam pracę agentom AI

Najwięcej daje mi Plane w pracy z agentami sztucznej inteligencji. Kod moich stron pisze Claude Code. To agent sztucznej inteligencji, czyli program oparty na modelu językowym, który sam wykonuje zlecone zadania programistyczne. Pracę planuję w innej rozmowie z agentem niż ta, w której powstaje kod. Taką oddzielnie uruchomioną rozmowę nazywam sesją. Sesja planująca ma dostęp do mojego drugiego mózgu, czyli bazy wiedzy o projektach i decyzjach, i zapisuje zlecenie w komentarzu karty w Plane. Druga sesja, która pisze kod, bierze zlecenie z karty, wykonuje pracę, zapisuje raport w kolejnym komentarzu tej samej karty i przestawia kartę na etap przeglądu.

Potem wracam do sesji planującej. Ta sesja pobiera raport z karty i odbiera pracę: porównuje ją ze zleceniem, sprawdza wynik na opublikowanej stronie i zapisuje odbiór w komentarzu karty oraz w drugim mózgu. Na podstawie odbioru decyduję, co dalej: czy zamknąć zadanie, czy oddać je do poprawki, czy zlecić kolejny krok. Następne zlecenie powstaje w tej samej sesji, więc pętla zaczyna się od nowa.

Każda sesja pracuje na własnych plikach i nie zagląda do plików drugiej, a obie porozumiewają się wyłącznie przez kartę. Dzięki temu żadna z nich nie może przez pomyłkę zepsuć pracy drugiej. Cała historia zadania jest przy tym zebrana w jednej karcie: co zleciłem, co zrobił agent, jak odebrałem jego pracę i co postanowiłem. Za etapem „gotowe” dodałem własny, ostatni etap. Kartę przestawiam na niego dopiero wtedy, gdy wynik zostanie sprawdzony na opublikowanej stronie. Sam raport nie wystarcza, bo agent piszący kod zgłasza wykonanie zadania z taką samą pewnością wtedy, gdy praca się udała, i wtedy, gdy się nie udała.

(powiększ)

Co zastępuje i co to oznacza dla kosztów

Twórcy opisują Plane jako odpowiednik takich programów jak Jira, Linear, Monday czy ClickUp. Twórcy udostępniają Plane także jako usługę w swojej chmurze. Plan bezpłatny obejmuje do dwunastu osób, a w planach płatnych opłata naliczana jest od każdej osoby co miesiąc, więc rachunek rośnie razem z zespołem. Do instalacji na własnym serwerze twórcy przygotowali bezpłatną wersję Community Edition. To program open source na licencji AGPL: jego kod jest publiczny, a każdy może go bezpłatnie zainstalować u siebie, bez limitu osób. Przy własnej instalacji płacę więc tylko za serwer, który i tak utrzymuję, i poświęcam czas na aktualizacje.

Ważniejsze od kosztu jest to, gdzie leżą dane. Karty zadań zawierają opisy prac dla klientów, terminy, ustalenia i załączniki. Gdy Plane działa na moim serwerze, te informacje leżą na maszynie wynajmowanej od jednej firmy, a nie na serwerach twórców Plane. Decyduję więc sam, kto ma do nich dostęp, jak długo je przechowuję i gdzie trzymam ich zaszyfrowane kopie zapasowe.

Projekty, zadania i czas pracy

Plane nie działa u mnie w pojedynkę. Gdy zakładam w Plane nowy projekt, n8n zakłada go także w programie do rozliczania czasu pracy, a każda nowa karta zadania staje się tam czynnością, do której zapisuję godziny. Nie przepisuję nazw ręcznie, więc w rozliczeniu czasu nie ma literówek ani pominiętych zadań, a godziny zapisuję zawsze do tego samego projektu i zadania, które widzę w Plane.

Gdzie są granice

Aplikacja mobilna nie obsługuje wersji, z której korzystam. Oficjalna aplikacja Plane na telefon działa z chmurą twórców i z Commercial Edition, czyli z drugą wersją do instalacji na własnym serwerze, ale nie z Community Edition. Na telefonie otwieram więc Plane w przeglądarce.

Część funkcji wymaga płatnego planu. W Community Edition jest wszystko, czego potrzeba do prowadzenia projektów: karty, cykle, moduły, dokumenty i wszystkie pięć widoków kart. Funkcje potrzebne większym organizacjom są dostępne tylko w planach płatnych: w chmurze twórców albo w Commercial Edition. Należą do nich na przykład zatwierdzanie przejścia karty na kolejny etap przez wyznaczoną osobę, logowanie jednym kontem firmowym przez SSO oraz dziennik audytu, czyli zapis zmian wprowadzanych przez użytkowników, prowadzony na potrzeby kontroli. Płatnego planu nie da się wykupić do Community Edition. Najpierw trzeba przejść na Commercial Edition, a to wymaga nowej instalacji, bo obie wersje mają osobny kod.

Aktualizacje muszę robić sam. Plane składa się z kilku współpracujących ze sobą programów, a aktualizacja obejmuje je wszystkie naraz. Przed nią trzeba zrobić kopię zapasową danych, a po niej sprawdzić, czy wszystko działa. W chmurze tę pracę wykonują twórcy.

Program nie pilnuje porządku za mnie. Plane przechowa każdą kartę, ale nie zdecyduje za mnie, które zadanie jest pilne. W wersji, z której korzystam, nie powstrzyma też nikogo przed zamknięciem karty, której nikt nie sprawdził, bo zasady przechodzenia między etapami i zatwierdzanie są dostępne dopiero w planach płatnych. Dlatego etapy i zasady przechodzenia między nimi trzeba ustalić samodzielnie i pilnować ich bez pomocy programu, bo inaczej tablica zarasta kartami, których etap nic nie mówi.

Czy mała firma potrzebuje własnego Plane

Kilkuosobowemu zespołowi, który nie trzyma w zadaniach danych klientów, wystarczy bezpłatny plan w chmurze twórców. Własny serwer mu się nie opłaci. Własna instalacja ma sens w trzech sytuacjach: gdy zespół rośnie i abonament zależny od liczby osób robi się odczuwalny, gdy w kartach są dane klientów oraz gdy projekty mają się łączyć z innymi programami na tym samym serwerze, na przykład z programem do rozliczania czasu i z automatem takim jak n8n.

Własny serwer z programami dobranymi do pracy firmy opisuję na stronie Własny serwer zamiast abonamentów.

Co dalej w tej serii

W następnym odcinku opiszę program do rozliczania czasu pracy, do którego n8n przenosi projekty i zadania z Plane.